“บ่ายในหอสมุดกลางของมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ ที่โต๊ะกรมสีดำตัวใหญ่ซึ่งติดตั้งอยู่กับนาฬิกาปารีสเบื้องหลังของห้อง ชายหนุ่มนิสิตผู้หนึ่งกำลังนั่งอยู่ในลักษณะก้มหน้า ส่วนดวงตาอันสุกใสเพ่งพิศจ้องจับอยู่ กับหนังสือซึ่งถือกาง วางอยู่ตรงหน้าด้วยมือทั้งสอง.......นิสิตหญิงที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน สาวเท้าก้าวเดินมาอย่างแช่มช้า ผู้ที่กำลังเดินเข้ามาใหม่ แต่งตัวเรียบร้อยด้วยเครื่องแบบ....”
เทวี โดย นวนาค
“เทวี” เรื่องสั้นที่เล่าเรื่องราวของการตกหลุมรักผ่านบทสนทนาระหว่าง "เทพ วีรไทย" นิสิตชายชั้นปีที่ 4 คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ "เทวี" บัณฑิตสาวที่กำลังจะเข้ารับปริญญา เล่าผ่านบทสนทนาที่ผสมผสานระหว่าง ปรัชญา การศึกษา การงาน ห้องสมุด หนังสือ และมุมมองของหญิงสาวกับการแต่งงาน โดยมีฉากหลังเป็น “หอสมุดกลาง จุฬาฯ” (ประมาณพ.ศ. 2478) ในบรรยากาศของการเตรียมงานรับปริญญา บทสนทนา และการแลกเปลี่ยนทางความคิด ทำให้เทพ รู้สึกหลงใหลในความคิดความอ่านของเทวี
*เทวี แต่งขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่บัณฑิตอักษรศาสตร์รุ่นแรกของจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย ซึ่งได้รับปริญญาในปี พ.ศ. 2478
.
ลายเซ็นของ “ฉุน ประภาวิวัฒน” อดีตผู้ช่วยบรรณารักษ์หอสมุดกลางในยุค 2470
ปรากฏอยู่บนกระดาษโน้ตที่แทรกอยู่ในสมุดบัญชียืมหนังสือ ลงวันที่ 18 มกราคม 2474
การบรรยายรายละเอียดของหอสมุดกลาง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้อย่างชัดเจน ทั้งในแง่ของสิ่งของ ผู้คน บรรยากาศ และความรู้สึกในช่วงวันรับปริญญา เป็นการบรรยายโดยผู้เขียนที่ได้ใช้ชีวิตการทำงานที่หอสมุดกลาง ในยุคแรก ๆ ซึ่งคือ “นวนาค” นามปากกาของ “ฉุน ประภาวิวัฒน” อดีตผู้ช่วยบรรณารักษ์ของหอสมุดกลาง ในยุคของสุกิจ นิมมานเหมินท์ ดำรงตำแหน่งบรรณารักษ์ หอสมุดกลาง (พ.ศ. 2477) ก่อนที่ฉุนจะไปศึกษาต่อด้านบรรณารักษศาสตร์ ณ ประเทศฟิลิปปินส์ และสหรัฐอเมริกา
ในด้านงานเขียน ฉุน ประภาวิวัฒน เป็นหนึ่งในนักเขียนคณะสุภาพบุรุษ กลุ่มนักเขียนหนุ่มในยุค 2470 โดยมีผลงานเขียนที่หลากหลาย ทั้งเรื่องสั้น งานเขียนเชิงกระแสสำนึก งานเขียนเชิงประวัติศาสตร์ และงานแปล เช่น เสียงพิณเสนาะใสในพม่า เหมันตคาม รวมถึง“สิทธารถะ”ของ แฮร์มัน เฮสเส
บทความนี้เป็นหนึ่งในนิทรรศการ Stacked Memories in the Chula Library : เปิดชั้นความทรงจำของ “หอสมุดกลาง จุฬาฯ"
อ้างอิง:
เทวี นวนาค https://anowl.co/anowlrod/ban-naa-pi-rom/pirom046/